Deel 1:
Hoe het allemaal begon!
Het is het jaar 2000 en we beleven een roerige tijd met de zaterdagafdeling van voetbalvereniging Flakkee. Al maanden lang is er een discussie gaande over het feit dat de bestuurders van dat moment het zaterdagvoetbal door senioren wil beëindigen en daarmee de zaterdagafdeling wil opheffen vanaf de zomer van 2001. Op vrijdagavond 26 januari 2001 is het moment daar en wordt in de bijzondere ledenvergadering bekendgemaakt dat na het lopende seizoen het zaterdagvoetbal door seniorenteams gaat stoppen. Opmerkelijk, want de 84 spelers en kaderleden van een sportief florerende afdeling, krijgen de keuze: stoppen met voetballen, overstappen naar de zondagafdeling of een andere club. Verontwaardiging, teleurstelling en boosheid maken deel uit van nagenoeg alle leden van de zaterdagafdeling. Nog die zelfde avond besluit een afvaardiging van deze zaterdagafdeling een bijeenkomst te plannen, waarin besproken wordt hoe nu verder te gaan.
En zo geschiedde. Al op maandag 29 januari 2001 komen ruim 90 personen bijéén in de kantine van de Zuidwester op Hernesseroord. Na rijp beraad door alle aanwezigen wordt besloten een eigen vereniging op te richten, een vereniging waar het zaterdagvoetbal voor senioren mogelijk is en waar een ieder welkom is. Wanneer je start met zo’n idee en je hebt zowel materieel als financieel helemaal niets, dan sta je aan het begin van een enorme uitdaging en een heftige periode, zo achteraf gezien ook is gebleken.
Een interim-bestuur wordt al binnen een aantal dagen samengesteld en een periode van intensief overleggen volgt. Het besluit een eigen vereniging op te richten is één, daar invulling aan geven is twee. Vele uitdagingen stonden ons te wachten: hoe komen we aan wedstrijdvelden, trainingsvelden, voetbaltenues, ballen, trainingsmateriaal, doelen en huisvesting? Intensief overleg met de Gemeente Middelharnis (nu Goeree Overflakkee), hockeyvereniging HCGO, de KNVB en de stichting Zuidwester volgden.
Van de 84 zaterdagleden die we rijk waren, hebben 83 van hen de intentieverklaring getekend mee te bouwen aan de nieuwe club. Dit aantal groeide in februari 2001 al uit naar 150 personen en in maart zelfs 250.
Al vrij snel bleken al onze gesprekpartners positief met ons mee te denken en te helpen waar mogelijk. Zo stelde de stichting Zuidwester haar sportveld* op Hernesseroord ons ter beschikking. Een sportveld wat zeker niet klaar was om de voetbalsport uit te oefenen en flink onder handen moest worden genomen.
* Het sportveld op de Zuidwester werd gebruikt door het personeel van Hernesseroord. Dit grasveld voldeed niet aan de minimale maten en voorwaarden van een voetbalveld, zoals gesteld door de KNVB. Vooral in de hoekdelen van het veld moesten een aantal bomen en struiken worden verwijderd en/of gesnoeid. De drainage verdiende aandacht en een afrastering moest worden geplaatst. Omdat dit veld ook deels voor de trainingen moest worden gebruikt, was er ook nog de zorg van de verlichting in de masten, die verouderde lichtbakken bevatte. Langzaamaan, doch gestaag, werd de ‘voetbalwei’ een voetbalveld.
In februari 2001 gebeurde veel, heel veel. Vele vergaderingen, overleggen met toekomstige partners, contacten met de KNVB, e.d., maar de realiteit was ook dat 5 senioren-elftallen gewoon iedere zaterdag aan de bak moesten om onze sportieve plicht te vervullen. Het seizoen was nog 4 maanden lang en werd afgewerkt volgens de competitieplanning. De invulling van de zogenaamde ‘3e helft’ op zaterdag werd anders. Waar we gewoonlijk op de Van Pallandt de 3e helft beleefden, vertrokken we nu voltallig naar het terrein van De Zuidwester, alwaar Bar Bacchus* ons tijdelijk clubhuis vormden.
* Bar Bacchus was een op zich staand gebouwtje op het terrein van De Zuidwester. Dit gebouwtje had op de eerste verdieping een gezellige ruimte en was de personeelsbar van Hernesseroord. Een knusse bar waar zo’n 50 man kon vertoeven, doch in deze maanden tot de zomer van 2001 een aanwezigheid van 100 man geen uitzondering was. ‘Bar Bacchus’ werd al snel een begrip op de zaterdagmiddag en staat in onze geheugens gegrift als het clubhuis waar op de bar en leuntafels altijd pinda’s voor de gasten stonden en op de bar een mandje was waarin iedereen bij binnenkomst 10 gulden deponeerde. Zo was er vrij gebruik van consumpties en werd er op verzoek van Truus bijgestort als het mandje leeg was.
Op de voor velen ‘vrije’ zaterdagmorgen werden tal werkzaamheden uitgevoerd. Die eerste maanden was de aanwezigheid op die dagen van meer dan 100 vrijwilligers geen uitzondering. Een aantal bomen, struiken op en rondom het veld 1 werden gerooid en/of gesnoeid. Een afrastering rondom het veld moest worden geplaatst, tegelpaden rondom het veld werden aangelegd, een trainingsveld* nabij dit veld 1 werd geprepareerd en parkeergelegenheid werd aangelegd. Van het trainingsveld liggen de herinneringen nog vers in het geheugen dat nog een jaar lang restanten van fietsen en ander oud ijzer naar de oppervlakte kwam, het was namelijk een voormalige stortplek. Een ander project was de huisvesting.
* Omdat we in het begin slechts de beschikking kregen over één speelveld, was het zoeken naar een geschikte ruimte voor de trainingen een must. Deze werd gevonden nabij dit veld. Het betrof een stuk grond van ca 70 bij 85 meter, waar jaren eerder mais op had gestaan en later ook een deel was ingericht als stortplaats voor grof afval van de Zuidwester. De grond betrof zware klei en werd al snel ingezaaid. Na een goede regenbui en na langdurige regenval, was het trainingsveld onbespeelbaar en werden andere veldjes op Hernesseroord bezocht. Later werd dit veld voorzien met drainageslangen waardoor het minder slecht werd. Het bleef behelpen, maar we konden wel trainen. In de warme en droge perioden moesten we dit veld besproeien met water. De waterbron die we daarvoor tot onze beschikking hadden was de hiernaast gelegen vijver. We pompten zoveel water op, dat het geen uitzondering was dat er kleine visjes het veld op werden gespoten.
Al snel werd duidelijk dat een oprichtingsavond aanstaande was. Op deze dag, 20 maart 2001, was De Staver gevuld met meer dan 300 belangstellenden en toekomstige Jonge Spartanen. In de volgende nieuwsbrief meer over deze legendarische oprichtingsavond en onze eerste huisvesting op de Zuidwester.
Deel 2:
Van oprichting naar de eerste wedstrijden van De Jonge Spartaan
Nu er in februari 2001 al heel veel ‘projecten’ draaiden, werd ook de dag bepaald waarop ‘onze’ nieuwe voetbalvereniging zou worden opgericht, 20 maart 2001. In de avond was De Staver gevuld met meer dan 300 belangstellenden, schrijvende pers en toekomstige Jonge Spartanen.
Vanaf deze memorabele oprichtingsavond in 2001 staat De Jonge Spartaan op de kaart, voor velen een onbeschrijfelijk gevoel. In de periode hiervoor konden potentiële leden 5 weken lang een naam en clubkleuren bedenken, waarna een keus werd gemaakt. Uit 35 ingediende namen werd deze avond de clubnaam ‘De Jonge Spartaan’ (bedacht door Jan Vogelaar) door het inmiddels benoemde bestuur bekendgemaakt en het clubtenue gepresenteerd. Met veruit de meeste stemmen is gekozen voor het verticaal gestreepte blauw-zwart-shirt met zwarte broek, het tenue wat we nog steeds met trots dragen. Nu de club was opgericht, waren we al vele jeugdleden rijk, die na de zomer van 2001 in één van de 11 jeugdteams (incl. 2 meidenteams) van start zouden gaan.
Op De Zuidwester maakten we gebruik van het aanwezig gebouw naast het sportveld, waarin naast een klein keukentje en 1 toilet, 2 kleedkamers beschikbaar waren. Het keukentje deed al snel dienst als commissiekamer, vergaderkamer en ruimte voor de klussers voor het nuttigen van een versnapering.
Het langer verblijven in het tijdelijke clubhuis ‘Bar Bacchus’ was geen optie en hebben we na mei 2001 niet meer gebruikt. Natuurlijk was er wel behoefte aan een kantine, een ruimte waar alle Jonge Spartanen voor en na de wedstrijden konden vertoeven en waar we onze gasten konden ontvangen. Die ruimte werd snel gevonden. Door De Zuidwester werd een grote schuur, nabij het hoofdveld op De Zuidwester, voor het komende seizoen 2001-2002 ter beschikking gesteld. Een ‘ijzeren schuur’ die vol stond met tractoren, maaimachines en ander materieel voor het onderhoud van het terrein. Met man en macht werd gewerkt hier iets moois van te maken en zo onze leden een eigen ‘thuis’ te geven. Deze schuur had een ijzeren rolluik als ingang. Achter dit rolluik werd een kozijn geplaatst met een glazen deur. Een barinrichting werd geïnstalleerd, de wanden, die eerst uit zeildoeken bestond, werden betimmerd en tafels met stoelen werden neergezet. De schuur bevatte 2 ruimten, 1 deel als kantine en 1 voor opslag werktuigen en een tractor. Een clubhuis waar we trots op waren. In juli 2001 werd deze kantine in gebruik genomen. Van buiten gezien een schuur, maar eenmaal binnen een gezellige ruimte die door eigen werkzaamheid tot stand is gebracht.
Op weg naar het najaar van 2001 beleefden we koude maanden. Het was geen uitzondering dat in deze ‘kantine’ de derde helft plaatsvond waarbij alle gasten gekleed waren in dikke winterjassen, sjaals en mutsen. Heteluchtkanonnen werden geregeld om het nog enigszins behaaglijk te hebben. Dat het hier een eigenlijk een landbouwschuur betrof werd nog eens duidelijk toen we na hevige regenval vele centimeters water hadden in deze kantine. En wat te denken van het wegwaaien van een deel van de dakplaten na een flinke storm. Een ding was wel duidelijk: we moesten ons beraden over de aanschaf en bouw van een andere semipermanente huisvesting.
Al snel na de zomer kregen we de beschikking over een 2e veld op het terrein aan de Edison, ca 400 meter verderop gelegen. Dit veld werd door de daar gevestigde hockeyvereniging HCGO ons ter beschikking gesteld. Op de locatie Edison werd al snel overgegaan tot het plaatsen van portocabins waarin extra kleedkamers met douchegelegenheid werden geïnstalleerd. In het najaar van 2001 waren we dus een (tijdelijke) kantine in een schuur, kleedkamers (deels aan de Edison) en het stenen gebouwtje rijk.
=======================================
Op 29 januari 2001 werd in de kantine van Stichting De Zuidwester een vergadering belegd door de Werkgroep Zaterdagvoetbal van MSV & AV Flakkee. Na het besluit van MSV & AV Flakkee om als zondagvereniging verder te gaan werd gekeken of er draagvlak zou zijn voor het oprichten van een nieuwe voetbalvereniging die zaterdagvoetbal in Middelharnis mogelijk maakte. Met een opkomst van meer dan 90 belangstellenden was deze vraag snel beantwoord. Tijdens deze avond werden diverse commissies gevormd die allen een eigen takenpakket kregen.
In de weken erna legde het ad-interim bestuur onder leiding van John Troost contacten met o.a. de KNVB, de gemeente Middelharnis, Hockey Club Goeree Overflakkee en Stichting De Zuidwester om een locatie te vinden waar de nieuwe vereniging zou kunnen gaan spelen. Vlak voor de oprichtingsvergadering van 20 maart 2001 in het Prieel van Recreatiecentrum De Staver te Middelharnis, is de accommodatie geregeld. Het sportveld van stichting De Zuidwester mag worden gebruikt en gaat dienen als hoofdverblijf van de nieuwe club. Op deze locatie wordt ook een nieuw trainingsveld aangelegd. Vele leden gaan aan de slag om het voormalige maïsveld te prepareren. HCGO ging akkoord met het afstaan van een gedeelte van hun veld aan de Edison voor de aanleg van een 2e voetbalveld van de nieuwe vereniging.
De oprichtingsvergadering op 20 maart 2001 was een festijn dat zijn weerga niet kende. Meer dan 300 mensen, waaronder afgevaardigden van andere verenigingen en media uit de regio, kwamen naar het Prieel in Sommelsdijk. Tijdens deze avond werden de officiële stappen gezet en de nieuwe vereniging opgericht. Na het officiële gedeelte werden de clubkleuren en de clubnaam bekend gemaakt. Met 86 tegen 80 stemmen won De Jonge Spartaan het van V.C.M.S. (Voetbal Combinatie Middelharnis Sommelsdijk). Na deze handeling werd het jongste team van de nieuwe club gepresenteerd in het nieuwe tenue, blauw-zwarte shirts met zwarte broek zullen voortaan de kleuren zijn De Jonge Spartaan.
In de maanden daarna werd er hard gewerkt aan de opbouw van de vereniging. Vanuit verschillende hoeken werd er spontaan hulp geboden om te zorgen dat de accommodaties en speelvelden op tijd klaar zouden zijn voor het nieuwe seizoen. Om tijdens het eerste seizoen ook spelers en gasten goed te kunnen ontvangen werd een aanwezig loods omgebouwd tot kantine. Achter het rolluik van deze loods werd een heuse entree gebouwd, een bar geplaatst en de wanden werden gezet om toch een sfeervolle ruimte te creëren. Dat deze kantine uniek was bleek wel uit het feit dat in dezelfde ruimte ook tractoren en andere werktuigen gestald stonden. Al snel moesten hete luchtkanonnen en een extra jas voor aangename omstandigheden zorgen. Dat dit een tijdelijke situatie moest zijn werd al snel duidelijk. In het najaar en de winter van 2001/2002 kregen we te maken met lekkage, een stuk gewaaid dak en enorme wateroverlast. De reeds aanwezige “stenen” gebouwtje gaf ruimte voor kleedruimten, een keukentje dat tevens dienst deed als commissiekamer en vergaderkamer.
Ondertussen wist de sponsorcommissie, half mei 2001, De Ruiter Vastgoed vast te leggen voor het hoofdsponsorschap. Daarnaast verbonden er zich nog zo'n 100 bedrijven aan De Jonge Spartaan.
Het 1e seizoen trad De Jonge Spartaan met een ongekend aantal van meer dan 200 voetballende leden aan in de competitie, spelend in 11 jeugdteams en 5 seniorenteams. Daarnaast waren er nog zo'n 130 donateurs en rustende leden. Het 1e elftal kwam onder de hoede van onze “eerste” hoofdtrainer Rinus Kievit. Tijdens de eerste Algemene Leden Vergadering werd, het tot dat moment actieve interim-bestuur, officieel benoemd. John Troost, Bram Vroegindeweij, Jaap Westhoeve, Wim van Putten, Jan van der Welle, Ad de Gans, André Smits en William Vroegindeweij kregen de volle steun om de bestuurlijke taken uit te voeren. Een lange periode met ongekend vele projecten zou volgen. Op 17 november 2001 kende Rekreatiecentrum De Staver een prachtige sportdag. Meer dan 400 Jonge Spartanen beleefden daar een (uitgesteld) openingsfestijn.
Woensdag 20 februari 2002 startten bouwers van Steven Bos met de plaatsing van een nieuwe kantine, een verlengde bouwkeet werd neergezet en omgebouwd tot kantine met toebehoren. Maar liefst 4 kleedlokalen, 2 scheidsrechterruimten, een massagekamer, opslagruimte en sanitaire-ruimtes werden in het nieuwe pand opgenomen. De noodkantine in de loods, die ruim een jaar zijn dienst had bewezen, werd gesloten en portocabins werden weggehaald. Een klein stukje nostalgie was ten einde.
In april 2002 werd Bram van Tigchelen de nieuwe secretaris en volgde Bram Vroegindeweij op. Medio augustus 2003 werd een G-team actief en trainde wekelijks op De Zuidwester. Vanaf de zomer van 2002 ging Auke Wagenaar als hoofdtrainer van de 1e elftal aan de slag. Hij zou uiteindelijk 4 seizoenen blijven bij de club. In mei 2003 wist Auke met zijn team al promotie te bewerkstelligen door in een beslissende wedstrijd te winnen van Zwartewaal. De club was terug in de 4e klasse. Tijdens de ALV van 2003 traden bestuursleden Roeland Albrechts en Louis Wagenaar toe tot het bestuur. Het ledenaantal bleef vanaf de oprichting gestaag groeien en op zaterdag 24 mei 2004 werd het 500ste lid van De Jonge Spartaan ingeschreven. De toen 10 jarige Jonathan Lingen was de gelukkige en kreeg een shirt en bal met het nummer 500 erop overhandigd door het “1e lid” van De Jonge Spartaan, Wim van Putten. Thans heeft dit shirt een plekje gekregen in de bestuurskamer van De Jonge Spartaan.
Op zaterdag 8 mei 2004 beleefde De Jonge Spartaan zijn hoogtepunt in zijn korte geschiedenis. Op het terrein van DBGC speelde De Jonge Spartaan 1 een beslissingswedstrijd tegen Den Bommel 1 om één plek in de derde klasse. Zo'n 600 toeschouwers zagen De Jonge Spartaan deze spannende wedstrijd met 2-1 winnen. Het feest daarna duurde tot in de late uurtjes Omdat het verblijf op De Zuidwester niet definitief zou zijn, werd ook in de zomer van 2003 hard gewerkt op de Edison om de nieuwe accommodatie op tijd af te krijgen voor het nieuwe seizoen. Op deze 2e locatie van De Jonge Spartaan hadden we een tweede speelveld, een tweede kantine en nog eens 10 kleedlokalen. In overleg met de hockeyclub konden we de kantine en kleedruimtes overnemen van hen. Tevens werden er een aantal portocabins bijgeplaatst en nog een speelveld werd door HCGO afgestaan. Nu hadden we drie broodnodige speelvelden.
Aan het begin van seizoen 2004/2005 werd besloten een Dames elftal aan te melden in competitieverband. Op 25 september 2004 kwam er voor het eerst in de geschiedenis van De Jonge Spartaan een Dames elftal uit in competitieverband. In deze allereerste wedstrijd bij de dames werd gespeeld in en tegen Spijkenisse die werd gewonnen met een mooie 1-3 eindstand. Bij de thuiswedstrijden van het 1e elftal deed de “Pupil van de week” haar intrede en wordt mogelijk gemaakt door Hans Meijer Advies.
In het bestuur werd eind 2005 de in maart 2004 toegetreden Maarten de Korte vervangen door Peter Troost en zou zich gaan bezighouden met de sponsoractiviteiten. Op 28 november 2005 tekenden de nieuwe hoofdsponsors hun verbintenis met de club. JMH Maatschap van Adviseurs en Adviesgroep De Vogel zijn voor lange tijd onze hoofdsponsors.
De vereniging bleef het seizoen daarop maar groeien en op 21 januari 2006 komt voor het eerst in de clubgeschiedenis een F8 uit in competitieverband. Een volgende mijlpaal in de korte historie van de club. In de zomer van 2006 telt de vereniging ongeveer 650 leden en komen er 32 Spartaanse teams uit in competitieverband, bestaande uit 5 seniorenelftallen, 2 dames elftallen en 25 jeugdteams. Het 5 jarig bestaan wordt groots gevierd in een enorme feesttent waarbij de band Satellite voor de muzikale noot zorgde. In juli 2006 gaat de club in zee met Peter van Poortvliet die aangesteld wordt als hoofdtrainer van het 1e elftal. Peter zou 2 seizoenen deze rol vervullen. Helaas moet het 1e elftal na het seizoen 2006/2007 weer terug naar de 4e klasse.
In juli 2006 wordt er naast het "oude 2e veld" op De Edison begonnen met de aanleg van een 3e veld op de Edison. Vanaf half november 2006 wordt door vele vrijwilligers geholpen om alle spullen te verhuizen naar de Edison. Op de Edison is men tevens begonnen om de kantine uit te breiden en er zijn een aantal portocabins bijgeplaatst die als kleedkamers en als commissiekamer dienst gaan doen. Eind 2006 zegt De Jonge Spartaan het sportpark “De Zuidwester” gedag. Op deze locatie heeft men plannen voor het bouwen van een nieuwe wijk. Vanaf 1 januari 2007 speelt De Jonge Spartaan al zijn wedstrijden op Sportpark "De Edison". De dames weten tijdens de Champions Leaque het zaalvoetbaltoernooi te winnen en worden later ook nog eens gekozen tot damessportploeg van Goeree Overflakkee.
Woensdag 21 maart 2007 wordt de kantine op Sportpark "De Zuidwester" afgebroken. Er was nog getracht de kantine te verkopen, maar het animo was hiervoor gering. Het werk om de kantine netjes af te breken en ergens anders weer op te bouwen bleek voor de gegadigden toch de bottleneck. Niets anders restte dus dan de kantine tegen de vlakte te gooien. Een stukje De Jonge Spartaan is afgebroken. Ondertussen is men ook begonnen aan de Oostplaatseweg (huidige locatie) met de nieuwbouw van het megacomplex van De Jonge Spartaan. Echter heeft deze nieuwbouw meer dan een jaar vertraging opgelopen, doordat er nog geen goedkeuring was door de gemeenteraad voor de financiering van de opstallen.
Januari 2008 wordt het bestuur versterkt met de toetreding van Rene van der Groef. Rene neemt de portefeuille Sponsoring over van Peter Troost en weet vele bedrijven te binden aan de club. Het team van Peter van Poortvliet weet op 26 mei 2008 promotie naar de 3e klasse af te dwingen door op het terrein van Excelsior Pernis het GDA uit Loosduinen in een beslissingswedstrijd met 2-0 te verslaan. De 3e klasse was weer een feit.
31 Oktober 2008 was een bijzondere dag in de korte historie van de club. Bestuurslid Wim van Putten nam afscheid uit het bestuur en werd door leden en bestuur benoemd als Spartaan Ridder in de 2eorde. Wim is hiermee het eerste lid die deze hoge onderscheiding ten deel viel. Zijn geweldige inbreng in het bestuur, alsmede zijn vele andere werkzaamheden binnen de club, waren voldoende aanleiding hem deze onderscheiding toe te kennen. Zijn rol binnen het bestuur werd weer over genomen door Bram Vroegindeweij. Joop Geelhoed werd belast met de evenementen binnen de club.
Met de aanvang van het seizoen 2008/2009 stond nieuwe hoofdtrainer Gerjo Prins voor het 1e elftal. Helaas duurde deze “liefde” slechts een kort seizoen en moest het 1e elftal ook weer terug naar de 4eklasse.
Op 2 juli 2009 wordt er in een vergadering van de gemeenteraad besloten dat er een budget van 1.370.000 euro beschikbaar wordt gesteld om de opstallen te realiseren. Met dit besluit ziet De Jonge Spartaan de toekomst dan ook zonnig tegemoet. In deze maand is het ook Rene Scholts die als hoofdtrainer aan het werk gaat. Hij zou 2 seizoenen lang deze rol vervullen. In de rol van jeugdvoorzitter ging Rien van Lente aan de slag in het bestuur.
Op 27 augustus 2010 wordt het nieuwe complex van De Jonge Spartaan in gebruik genomen. De opening wordt grootst gevierd. Met de aankomst van een helikopter was het voorzitter John Troost en bestuurslid Beheer André Smits die vanuit de lucht de hoofdsleutel bezorgde en deze overhandigde aan kantinebeheersters Truus van Putten en Marleen Van den Nieuwendijk. Met de officiële opening werd een nieuw hoofdstuk aan de historie van club toegevoegd.
Nadat via een prijsvraag alle leden zelf een naam konden bedenken voor deze nieuwe thuishaven, was het de naam “Spartacus” die gekozen werd voor het sportpark. De bedenker van deze naam was Daisy Troost. Het nieuwe en huidige complex van De Jonge Spartaan heeft maar liefst 16 kleedlokalen, 5 scheidsrechterruimten, 2 verzorgingsruimten, materialen en ballenhok alsmede een technische ruimte. Hiernaast is een grote schuur voor gereedschappen en rollend materieel gebouwd. Voor de kleinsten is een leuke speelplaats met schommels en glijbaan gemaakt. Om ook bij minder weer toch behaaglijk naar de voetbal te kunnen kijken is naast het hoofdveld een prachtige tribune geplaatst. Met nu 4 speelvelden, 2 trainingsvelden en een klein boardingveldje hopen we voorlopig voldoende ruimte hebben voor de huidige 36 teams. De kantine is uitgerust met een ruime keuken en opslagruimten en op de eerste verdieping is een grote bestuurskamer en commissiekamer gevestigd.
20 Maart 2011 bestond De Jonge Spartaan alweer 10 jaar. Vanaf dat moment zou ruim een seizoen lang vele activiteiten in het kader van dat feit een feestelijk tintje krijgen. In mei 2011 werd in een overweldigde feesttent een prachtige feestavond georganiseerd. Het jubileumjaar werd op 9 mei 2012 afgesloten met een wedstrijd tegen oud Feyenoord. Met een 5-4 winst op de oud profs kregen meer dan 1000 toeschouwers een leuke wedstrijd voorgeschoteld.
In de zomer van 2011 is het wederom Auke Wagenaar die het 1e elftal twee seizoenen lang onder zijn hoede neemt. Waar Auke in het verleden al twee maal wist te promoveren met De Jonge Spartanen doet hij dit in het seizoen 2011/2012 weer. Het behalen van een periodetitel in de 4e klasse bracht het 1e elftal de nacompetitie voor promotie. In twee spannende wedstrijden wist het team zowel van Piershil 1 als Egelantier Boys 1 te winnen. Hiermee was de promotie naar de 3e klasse op 2 Juni 2012 weer bezegeld.
Tijdens de ALV op 12 november 2012 maakt het bestuur bekend de huidige organisatiestructuur te willen aanpassen. Dit betekent dat de jeugdcommissie ophoud te bestaan en het huidige bestuur wordt uitgebreid met een aantal portefeuilles. Aanleiding is de vele taken die er zijn over meer schouders te spreiden en zo altijd effectief en snel te kunnen handelen als de situatie daarom vraagt. In het voorjaar van 2013 wordt de jeugdcommissie ontmanteld. Alle daar gelegen taken en verantwoordelijkheden zijn overgeheveld naar de portefeuille van een bestuurslid.
Op deze avond neemt ook John Troost afscheid als bestuurslid en voorzitter van De Jonge Spartaan. In bijna 12 jaren was hij medeoprichter en onze voorzitter en motor in vele projecten die de club in haar jonge bestaan heeft gehad. De voorzittershamer wordt door John overgedragen aan Jan van der Welle, die tijdelijk de rol van voorzitter overneemt. John, die in 2010 al benoemd werd toe ridder in de 2e orde, wordt door de ALV benoemd tot Ere-voorzitter van de club, een titel die waarschijnlijk lang uniek zal zijn.
In mei 2013 weet het 1e elftal van De Jonge Spartaan in de nacompetitie voor behoud in de 3e klasse te overleven. In een paar goede wedstrijden wordt behoud van de 3e klasse in de competitie zeker gesteld. Deze laatste wedstrijd is tevens het afscheid als hoofdtrainer van Auke Wagenaar die na zijn eerdere verblijf van 4 seizoen nu na 2 seizoenen stopt. In de zomer gaat Vincent van Noord aan de slag als hoofdtrainer van het 1e elftal.
12 Oktober 2013 wordt het sportcomplex Spartacus opgekleurd door de plaatsing van verschillende tekstborden die een moreel appel voor op alle aanwezigen op en rond de speelvelden. Deze actie vindt steun in vele op het eiland gevestigde bedrijven.
8 November 2013 treedt bestuurslid van het eerste uur Jan van der Welle af na ruim 12,5 jaar. Leden en bestuur benoemen hem tot Spartaans Ridder in de 2e orde. De ALV benoemt deze vergadering Govert Visser als nieuw bestuurslid en tevens nieuwe voorzitter van de club. Naast hem wordt door de ALV ook Roel-Jan Abbas, Aart Baars en Arnold Cazander benoemd.
Medio december 2013 gaat een met zorg gebouwde nieuwe website in de lucht. De club hoopt met deze nieuwe site in deze digitale tijd weer volledig aan te sluiten bij de wensen en behoeften van alle Jonge Spartanen en overige bezoekers.
De Jonge Spartaan staat voor sportieve plicht, saamhorigheid en sociale betrokkenheid. Alle activiteiten die De Jonge Spartaan uitoefent worden getoetst aan deze 3 kernwaarden.
