Hoe het allemaal begon!
Het is het jaar 2000 en we beleven een roerige tijd met de zaterdagafdeling van voetbalvereniging Flakkee. Al maanden lang is er een discussie gaande over het feit dat de bestuurders van dat moment het zaterdagvoetbal door senioren wil beëindigen en daarmee de zaterdagafdeling wil opheffen vanaf de zomer van 2001. Op vrijdagavond 26 januari 2001 is het moment daar en wordt in de bijzondere ledenvergadering bekendgemaakt dat na het lopende seizoen het zaterdagvoetbal door seniorenteams gaat stoppen. Opmerkelijk, want de 84 spelers en kaderleden van een sportief florerende afdeling, krijgen de keuze: stoppen met voetballen, overstappen naar de zondagafdeling of een andere club. Verontwaardiging, teleurstelling en boosheid maken deel uit van nagenoeg alle leden van de zaterdagafdeling. Nog die zelfde avond besluit een afvaardiging van deze zaterdagafdeling een bijeenkomst te plannen, waarin besproken wordt hoe nu verder te gaan.
En zo geschiedde. Al op maandag 29 januari 2001 komen ruim 90 personen bijéén in de kantine van de Zuidwester op Hernesseroord. Na rijp beraad door alle aanwezigen wordt besloten een eigen vereniging op te richten, een vereniging waar het zaterdagvoetbal voor senioren mogelijk is en waar een ieder welkom is. Wanneer je start met zo’n idee en je hebt zowel materieel als financieel helemaal niets, dan sta je aan het begin van een enorme uitdaging en een heftige periode, zo achteraf gezien ook is gebleken.
Een interim-bestuur wordt al binnen een aantal dagen samengesteld en een periode van intensief overleggen volgt. Het besluit een eigen vereniging op te richten is één, daar invulling aan geven is twee. Vele uitdagingen stonden ons te wachten: hoe komen we aan wedstrijdvelden, trainingsvelden, voetbaltenues, ballen, trainingsmateriaal, doelen en huisvesting? Intensief overleg met de Gemeente Middelharnis (nu Goeree Overflakkee), hockeyvereniging HCGO, de KNVB en de stichting Zuidwester volgden.
Van de 84 zaterdagleden die we rijk waren, hebben 83 van hen de intentieverklaring getekend mee te bouwen aan de nieuwe club. Dit aantal groeide in februari 2001 al uit naar 150 personen en in maart zelfs 250.
Al vrij snel bleken al onze gesprekpartners positief met ons mee te denken en te helpen waar mogelijk. Zo stelde de stichting Zuidwester haar sportveld* op Hernesseroord ons ter beschikking. Een sportveld wat zeker niet klaar was om de voetbalsport uit te oefenen en flink onder handen moest worden genomen.
* Het sportveld op de Zuidwester werd gebruikt door het personeel van Hernesseroord. Dit grasveld voldeed niet aan de minimale maten en voorwaarden van een voetbalveld, zoals gesteld door de KNVB. Vooral in de hoekdelen van het veld moesten een aantal bomen en struiken worden verwijderd en/of gesnoeid. De drainage verdiende aandacht en een afrastering moest worden geplaatst. Omdat dit veld ook deels voor de trainingen moest worden gebruikt, was er ook nog de zorg van de verlichting in de masten, die verouderde lichtbakken bevatte. Langzaamaan, doch gestaag, werd de ‘voetbalwei’ een voetbalveld.
In februari 2001 gebeurde veel, heel veel. Vele vergaderingen, overleggen met toekomstige partners, contacten met de KNVB, e.d., maar de realiteit was ook dat 5 senioren-elftallen gewoon iedere zaterdag aan de bak moesten om onze sportieve plicht te vervullen. Het seizoen was nog 4 maanden lang en werd afgewerkt volgens de competitieplanning. De invulling van de zogenaamde ‘3e helft’ op zaterdag werd anders. Waar we gewoonlijk op de Van Pallandt de 3e helft beleefden, vertrokken we nu voltallig naar het terrein van De Zuidwester, alwaar Bar Bacchus* ons tijdelijk clubhuis vormden.
* Bar Bacchus was een op zich staand gebouwtje op het terrein van De Zuidwester. Dit gebouwtje had op de eerste verdieping een gezellige ruimte en was de personeelsbar van Hernesseroord. Een knusse bar waar zo’n 50 man kon vertoeven, doch in deze maanden tot de zomer van 2001 een aanwezigheid van 100 man geen uitzondering was. ‘Bar Bacchus’ werd al snel een begrip op de zaterdagmiddag en staat in onze geheugens gegrift als het clubhuis waar op de bar en leuntafels altijd pinda’s voor de gasten stonden en op de bar een mandje was waarin iedereen bij binnenkomst 10 gulden deponeerde. Zo was er vrij gebruik van consumpties en werd er op verzoek van Truus bijgestort als het mandje leeg was.
Op de voor velen ‘vrije’ zaterdagmorgen werden tal werkzaamheden uitgevoerd. Die eerste maanden was de aanwezigheid op die dagen van meer dan 100 vrijwilligers geen uitzondering. Een aantal bomen, struiken op en rondom het veld 1 werden gerooid en/of gesnoeid. Een afrastering rondom het veld moest worden geplaatst, tegelpaden rondom het veld werden aangelegd, een trainingsveld* nabij dit veld 1 werd geprepareerd en parkeergelegenheid werd aangelegd. Van het trainingsveld liggen de herinneringen nog vers in het geheugen dat nog een jaar lang restanten van fietsen en ander oud ijzer naar de oppervlakte kwam, het was namelijk een voormalige stortplek. Een ander project was de huisvesting.
* Omdat we in het begin slechts de beschikking kregen over één speelveld, was het zoeken naar een geschikte ruimte voor de trainingen een must. Deze werd gevonden nabij dit veld. Het betrof een stuk grond van ca 70 bij 85 meter, waar jaren eerder mais op had gestaan en later ook een deel was ingericht als stortplaats voor grof afval van de Zuidwester. De grond betrof zware klei en werd al snel ingezaaid. Na een goede regenbui en na langdurige regenval, was het trainingsveld onbespeelbaar en werden andere veldjes op Hernesseroord bezocht. Later werd dit veld voorzien met drainageslangen waardoor het minder slecht werd. Het bleef behelpen, maar we konden wel trainen. In de warme en droge perioden moesten we dit veld besproeien met water. De waterbron die we daarvoor tot onze beschikking hadden was de hiernaast gelegen vijver. We pompten zoveel water op, dat het geen uitzondering was dat er kleine visjes het veld op werden gespoten.
Al snel werd duidelijk dat een oprichtingsavond aanstaande was. Op deze dag, 20 maart 2001, was De Staver gevuld met meer dan 300 belangstellenden en toekomstige Jonge Spartanen. In de volgende nieuwsbrief meer over deze legendarische oprichtingsavond en onze eerste huisvesting op de Zuidwester.
